Εκείνο το βράδυ, φόρεσε το μαύρο, πέτσινο μπουφάν και το συνηθισμένο τζιν παντελόνι -το λίγο φθαρμένο στα γόνατα και τον καβάλο- και βγήκε από το σπίτι του τρελαμένος, χωρίς να ρίξει ματιά στον καθρέφτη. Δεν τον ένοιαζε. Τα σοκάκια της πόλης ήταν άδεια και μόνο λίγα διάσπαρτα φωτισμένα τζάμια στις πολυκατοικίες έδιναν στη σκοτεινιά μιαRead the Post
Το ποίημα της ημέρας / Η Μαρίνα των βράχων
Οδυσσέας Ελύτης Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη – Μα πού γύριζες Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας Αετοφόρος άνεμος γύμνωσε τους λόφους. Γύμνωσε την επιθυμία σου ως το κόκαλο Κι οι κόρες των ματιών σου πήρανε τη σκυτάλη της Xίμαιρας Ριγώνοντας μ’ αφρό τη θύμηση! Πού είναι η γνώριμη ανηφοριά του μικρούRead the Post
Το ποίημα της ημέρας/ “Μαθαίνεις”
“Μαθαίνεις” Jorge Luis Borges Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή. Και μαθαίνεις πως Αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις Και αρχίζεις να δέχεσαι τιςRead the Post
Ου Μπλέξεις | Άρης Σφακιανάκης
Από τη στιγμή που επέστρεψα, μόνιμα πλέον, στο πατρικό μου, βρέθηκα ανάμεσα σε παλιά βιβλία, γνώριμους ήρωες και ειπωμένες ιστορίες. Κάποια στιγμή, τα συγκέντρωσα σε στοίβες προσπαθώντας να αποφασίσω ποια θα τοποθετηθούν στις βιβλιοθήκες και ποια θα μαζευτούν σε σακούλες και κουτιά, αδιαφορώντας περαιτέρω για τη τύχη τους. Βέβαια, τα μισά απ’αυτά τα διάβασα ξανά και κάπωςRead the Post
Η Ρώμη και ο κόσμος της – Θ. Παπαγγελής ( Νινέτα Πλυτά)
από τη φίλη του ιστολογίου, Νινέτα Πλυτά Ένα βιβλίο-εγκώμιο στη ρωμαϊκή ιστορία. Ένας περιληπτικός οδηγός για τα σημαντικότερα ιστορικά γεγονότα που στιγμάτισαν και καθόρισαν την ιστορία του ρωμαϊκού έθνους. Γραμμένο με απλότητα και την αντικειμενικότητα που παρέχει η χρονική απόσταση μεταξύ του χρόνου συγγραφής και του δραματικού χρόνου. Το έργο αυτό του Θεόδωρου Παπαγγελή,Read the Post
Έρως ανίατος|Δημήτρης Μίγγας
Σήμερα θα ήθελα να μιλήσω για το μυθιστόρημα του Δημήτρη Μίγγα, ”Έρως ανίατος”, το οποίο και διάβασα πρόσφατα. Με εξέπληξε ευχάριστα και μου κράτησε το ενδιαφέρον αμείωτο ως το τέλος. Πρώτα-πρώτα μου τράβηξε το ενδιαφέρον το εξώφυλλο, καθώς ήταν στα αγαπημένα μου χρώματα: κόκκινο, μαύρο και άσπρο και φυσικά, η περίληψη της υπόθεσης, όπως αναγραφότανRead the Post